Nonsense

Standard

“Coşku gitmiş…”

“Nereye gitmiş…”

“Valla bilmem.ama..gördüğüm herkeste gitmiş”

“hiiiiiihhhhhh..ya benimki?…”

Sonrası “pipin düşmüşmüş!..” denen çocuğun donunu telaşla karıştırması gibi coşkuyu iç dış aynalarda arama..

Anda düşündüm.Az evvel.Evveliyatı ve az evveliyatı, yakın evveliyatı…Benimki gitmemiş…Susar olmuş.Ne çok donuk ruh..O ruhların yansıdığı ne çok donuk yüz, insan görüyorum son günlerde.Dank etti bir an…

O çok da katlanamadığım çocuklar kartopu oynarlarken bugün sokağımda, davranıp karışıveresim geldi aralarına.Başlarında zebellah gibi vıdı vıdı eden analarına şöyle bir dirsek atıp saf dışı bıraktıktan sonra, İstanbulun göt kadar sokaklarında, yeri örtmeyen bok renginden hallice kalabilmiş  karlarına bulanasım geldi çocuklarla…

Yılın ilk karında kimseye çaktırmadan tam penceremin altına gelince yaptığım “geleneksel Ally Mcbeal kar dansı”mı ilk kez yapmayı unuttum..içimden gelmedi ya da.. 

Nasıl oluyor da oluyor?Kim yapıyor?Bu kadar çaktırmadan bu kadar kolayca..

Bilmem.Büyümek diye mi yutturuluyor?Ne kadar donuksak o kadar sözü geçen miyiz?..Ne kadar ciddiyet o kadar statü..mü?Bilmem…

Duygu…Duymak..His..Hissetmek..Yaş…Yaşalmak=Yaşamak

Yaş…Yaşlanmak= Ağlamak.Ne çok ağlamak o kadar Yaş-amak mı?

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s